Afscheidsrede als Voorzitter

Op zaterdag 16 februari nam ik ook oficeel ontslag als voorzitter van Vlaams
Belang Malle. Ik had mijn ontslag reeds kort na de voorbije gemeenteraadsverkiezingen
ingediend. Het bestuur had echter gevraagd om nog in functie te blijven tot er
een nieuwe voorzitter werd aangesteld. Intussen ben ik dus nog heel even “voorzitter
in lopende zaken”.

Mijn laatste opdracht was dan ook, het organiseren van
bestuursverkiezingen. De leden konden zich reeds kandidaat stellen en alle
kandidaturen zijn dus bij mij binnengekomen. 
Iedereen uit het vorige bestuur
keert terug, maar er komen ook enkele nieuwelingen bij.

Wie de nieuwe voorzitter wordt, mag ik nog niet
verklappen. Voor het voorzitterschap heb ik één kandidatuur binnengekregen. Het
nieuwe bestuur beslist bij ons in consensus wie er welke functies en taken op
zich neemt. Ook de beslissing over het voorzitterschap gebeurt dus in
consensus. Alleen als er geen consensus wordt bereikt houden we een stemming,
maar dat lijkt me niet nodig, aangezien er maar één kandidaat is.  Ik
geloof alvast in mijn opvolger, hij gaat dat schitterend doen. Hij zal ook op
mijn hulp rekenen.

Onze politieke tegenstanders moeten dus niet te vroeg
gaan juichen. Als gemeenteraadslid maak ik “van rechtswege” deel uit van het
bestuur, al zal ik meer achter de schermen, en in de schaduw van de nieuwe
voorzitter gaan werken. Ik blijf ook zeker gemeenteraadslid, waarmee ik
automatisch een beetje als “mede-woordvoerder” van de partij moet optreden
tijdens de gemeenteraadszittingen. 

Ik blijf dus een irritante luis in de pels van de burgemeester
en co.  De burgemeester kan zich dus naar
hartelust blijven ergeren aan mijn veelvoudige, veelzijdige en kritische
tussenkomsten tijdens de gemeenteraadszittingen. Tot spijt van hemzelf, z’n
klik en al wie het nog benijdt. Al zal ik vooral de visie van het nieuwe
bestuur, onder leiding van de nieuwe voorzitter vertolken.

Ik neem afscheid
van het voorzitterschap met gemengde gevoelens.
Enerzijds heb ik het altijd
graag gedaan, ik heb het ook steeds met
volle overtuiging en overgave gedaan
. Anderzijds voel ik me ook een beetje mislukt. Ik had de opdracht
om de partij recht te houden en ongeschonden door de “Bart-De-Wever-Tsunamie”  te loodsen. Ik moest toch minstens proberen om de schade te beperken. In deze
opdracht ben ik helaas mislukt.
  Zes
jaar geleden konden we bewijzen dat we een sterke populist als burgemeester
Harry Hendrickx aankonden, maar tegen een media-reus als Bart De Wever konden
we duidelijk niet op.

We moesten het dus niet opnemen tegen een lokale
lijsttrekker van N-VA maar tegen een nationaal TV-monument, en dus verloor
David in Malle tegen Goliath. Desondanks deze uitzonderlijke omstandigheden kan
ik niet anders dan mijn verantwoordelijkheid voor de nederlaag op mij nemen.
Zoals gezegd, wilde ik naargelang de omstandigheden toch minstens standhouden
en dat is niet gelukt.

Het wordt tijd voor vernieuwing en
verandering binnen onze afdeling. Ik wil daarom ruimte maken voor een nieuwe
voorzitter
die naast mij, en samen met mij in de politieke arena moet
treden. Hij kan en zal onze afdeling terug een nieuw elan geven. Misschien komt
er een nieuwe manier van werken, een nieuwe strategie en/of nieuwe politieke
ideeën. Het is aan de nieuwe voorzitter om die keuzes te maken.  Samen met het nieuwe bestuur en samen met
mijzelf moet hij aantonen dat wij wel
degelijk een waardig alternatief zijn voor de huidige meerderheid (DBM en N-VA)
enerzijds, en voor de traditionele partijen in de oppositie (VLD, CD&V en
SPA/Groen) anderzijds
.

De uitdaging is groot, de weg zal lang, zwaar en moeilijk
zijn. Dit wordt geen sprint maar een
marathon, op snelheid en kracht alleen kunnen we het dus niet halen.
We
hebben naast extra mankracht en manschappen ook uithoudingsvermogen en een sterke positieve mentaliteit nodig.  Daarnaast hebben we een hecht team nodig…  een team dat elkaar kan opvangen als we eens
vallen, waar de teamleden elkaar rechttrekken en terug op weg helpen.

We blijven ook een sterke tandem vormen met onze kartelpartner Volksbelangen Malle (VBM), ook
van hen verwacht ik, dat zij zich
klaarstomen voor een lange, moeilijke en vermoeiende marathon.
VBM is nog
klein, moet nog hard trainen maar ze komen er wel. De nieuwe bestuursploeg zal
VBM moeten helpen en begeleiden waar nodig. Het trainen: het uitbouwen van hun
partij in structuur, manschappen, naambekenheid, communicatie en propaganda,…
dat zullen ze vooral zelf moeten doen.

Ik hoop dat de nieuwe voorzitter zijn ploeg, (samen met
de ploeg van onze kartelpartner), kan klaarstomen voor deze lange en zware marathon.
 Want ik herhaal het nogmaals. Met een korte sprint vlak voor de  verkiezingen halen wij het niet, dit is een
lange en zware marathon die 6 jaar zal duren.
 

Dit is de boodschap die ik aan de nieuwe voorzitter en de
hernieuwde bestuursploeg wil meegeven. Ik laat jullie natuurlijk niet in de
steek, ik maak deel uit van de nieuwe ploeg. Maar de nieuwe voorzitter en ik,
kunnen het niet alleen. Wij hebben een sterke bestuursploeg en al onze leden,
militanten en sympathisanten van VB-Malle en VBM nodig.

Pieter van Boxel, Ontslagnemend voorzitter

Pieter van Boxel, Ex-voorzitter

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...