Waarom de CD&V de mensen niet meer aanspreekt…

Wat vroeger in Vlaanderen kon kan vandaag niet meer. De mantel der liefde dekte vele mistoestanden in het katholieke Vlaanderen toe. De zege van de Heer en alles kon zijn gangetje blijven gaan.

De Christendemocratie van vandaag kent zijn oorsprong in een maatschappij die gebukt ging onder die mantel der liefde. Vandaag heeft onze samenleving meer dan ooit een houvast nodig. Geen halfslachtige oplossingen, geen politiek die de geit en de kool wil sparen maar daadkracht. De waarden van vroeger blijven gelukkig overeind: eerlijkheid, inzet en solidariteit. Laat ons daar vandaag vol voor blijven gaan. Daar heeft de CD&V een probleem. Hoe kunt ge een politiek verdedigen die ongelijkheid, hangmatingesteldheid en profitariaat laat bestaan?

Ongelijkheid in ondersteuning. Terwijl er zovele gepensioneerden zijn die amper rond komen krijgt de eerste de beste gelukzoeker alle mogelijke en onmogelijke begeleiding, ook in Malle. In onze gemeente staan veel vrijwilligers klaar om die zogezegde en echte asielzoekers op te vangen terwijl ze geen tijd hebben om de noden van hun buren mee op te vangen. Och, het is natuurlijk erg “in” om aan iedereen te laten zien dat ge u als burger de asielproblematiek aantrekt en er zijn echt wel mensen die verschrikkelijke dingen hebben meegemaakt maar dat is een erg kleine minderheid.

Inzet is een Vlaamse deugd waarmee we onze welvaart hebben opgebouwd. Onze mentaliteit bracht in het verleden ook met zich mee dat er geprofiteerd van werd. Werken zonder klagen, inzet zonder inspraak. Vandaag bestaat een hangmatmentaliteit die door een van de laatste echte socialistische besturen in Europa wordt aangemoedigd. Dit al jaren met gedoogsteun van de CD&V.

Solidariteit is in Vlaanderen met de miljardenstromen naar een aftands politiek bestuurd Wallonië een wrang begrip geworden. Wij moeten solidair zijn terwijl solidariteit vrijwillig zou moeten zijn. Er zijn volkeren die onze steun met dank aanvaarden maar in Brussel eist men 500 miljoen euro zonder daar iets tegenover te stellen. In tegendeel, wij moeten het racisme van de francofonie blijven slikken. Alleen slaven geven aan uw meesters zonder iets terug te vragen. Zij wij dan een volk van slaven?

De CD&V keek er naar en bedekte alles met de mantel der liefde want zij mochten de eerste minister leveren. Die brave borst mocht dan telkens op de koffie bij de koning. En fier dat hij was… Vandaag worden wij Vlamingen eindelijk een beetje volwassen en laten we niet meer over ons lopen.

In Malle, ver weg van de Brusselse toestanden is de CD&V gelukkig meer met de mensen bezig. Maar ook hier verliezen ze aanhang en aanzien. En ze kunnen het ook hier niet laten om ons als duivels af te schilderen. Zo moesten wij het meemaken dat op de gemeenteraad een discussie over ontwikkelingssamenwerking een zeer vreemde uitsprak door een schepen werd genoteerd. Onze fractieleider, Pieter Van Boxel, moest horen dat hij niet goed geplaatst was om de politiek van de CD&V in vraag te stellen, hij moest blij zijn dat hij in Vlaanderen mocht opgroeien en niet in Indonesië, zijn geboorteland. Pieter moet zich dus niet mengen in “onze” politiek want hij komt van elders. Die racistische houding zegt veel over de CD&V.

Wij blijven, ondanks die grove aanval, geloven in echte solidariteit. Zo vinden wij het niet kunnen dat geld dat wordt ingeschreven onder de noemer mondiale steun, hier blijft plakken. Bewustwordingscampagnes, een busreis, werkingskosten en drukwerk, allemaal kosten die aan mensen in Vlaanderen worden uitbetaald. Wij vinden dat onze opvatting van solidariteit gezonder is. Noodhulp en ondersteuning van projecten in de landen die het nodig hebben is voor ons belangrijker dan het sussen van de gewetens van CD&V ‘ers en andere zelfgenoegzamen.

Zijn wij te hard voor de CD&V?
Ik denk niet dat wij harder zijn dan zij ten opzichte van ons. Uitgescholden worden voor racist, ondemocraat en egoïst is echt niet fijn. Dat is trouwens de truc, ons zo slecht maken dat men hoopt dat de mensen hetgeen we te vertellen hebben niet geloofwaardig vinden. Politiek heeft soms het niveau van een roddeltante.

Wij hebben hier in Malle ook mensen die anders bezig zijn met de derde wereld problematiek, dat wil zeggen, ze zijn meestal niet hier. Die mensen verdienen zeker onze steun en hebben geen boodschap aan politieke visies van ons noch van de CD&V.

Laat mij in deze tijd van Kerst positief eindigen. We maken een echte winter mee. Buiten is er buiten de sneeuwpret voor de kinderen en een winterwandeling niet te veel meer te beleven. Maak het gezellig binnen en zet de TV af om samen te luisteren naar elkaar. Het besef dat we het hier nog niet zo slecht hebben kan u misschien helpen om uw problemen te relativeren.

Maak er voor alles een gezellige tijd van.
Met de beste wensen voor het nieuwe jaar.

Stefaan Eilers,
Gemeenteraadslid.






Stefaan Eilers, Gemeenteraadslid

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...